18 Οκτ 2010

It's about time...

"What was there before the big bang? Well, you see, there was no before because before the big bang, time did not exist. Time is a revolving extansion of the universe itself. But what will happen when the universe has finished expanding?"
Mr. Nobody

p.s nice soundtrack
p.s 2 καιρός ήταν...

7 Οκτ 2010

++ Notebook 11

Το διάβασα κάπου και το καταθέτω:

"Αν ευτυχής ή δυστυχής είμαι δεν εξετάζω.
Πλην ένα πράγμα με χαρά μόνο στο νου μου βάζω
που στην μεγάλη πρόσθεσι (την πρόσθεσι των που μισώ)
που έχει τόσους αριθμούς, δεν είμαι γω εκεί απ'τες πολλές μονάδες μία.
Μες στο ολικό ποσό δεν αριθμήθηκα.
Κι αυτή η χαρά μ'αρκεί.

Πρόσθεσις, Κρυμμένα Ποιήματα, Κ.Π. Καβάφης

4 Οκτ 2010

I love you Phillip Morris!

Έχω την εντύπωση ότι η ταινία πέρασε στα ψιλά όταν πρωτοβγήκε. Ή εγώ δεν έδωσα τότε την πρέπουσα σημασία.
Βασισμένη σε αληθινή ιστορία, αποτελεί έναν ύμνο στο ανθρώπινο μυαλό και τις δυνατότητες του. Όχι, όχι στον έρωτα... Δεν είναι ότι δεν πιστεύω στους γκέι έρωτες, αλλά όπως και να το δει κανείς ο ήρωας την είχε την απατεωνιά στο αίμα του από την αρχή.
Δεν θα σταθώ στην ερμηνεία του Τζιμ Κάρεϊ -ευτυχώς έχει αφήσει μακριάάά πίσω του την εποχή της ανόητης γκριμάτσας και αυτό αρκεί.
Θα τονίσω όμως την απίθανη ερμηνεία του Γιούαν ΜακΓκρέγκορ, που ως αρχικά ντροπαλός, μετά αφοσιωμένος και παραμελημένος και τελικά υστερικός σύντροφος κλέβει την παράσταση. I love you phillip morris! xxx

1 Οκτ 2010

Friday's Pieces

1)τι σόι friday's pieces είναι αυτά, αν Σάββατο δε διαφέρει από την κάθε καθημερινή;
2)εγκυμοσύνες, αρραβωνιάσματα, γάμοι... happy faces all around!
3) my happy face: έχω επιτέλους καινούρια ντουλάπα :)
2)να επισημάνω τέλος τη λαχτάρα με την οποία περίμενα πέρσι τον Οκτώβριο. Τον καλωσόριζα ήδη από την τελευταία βδομάδα του Σεπτέμβρη! Φέτος, εξίσου δύσκολα, αλλά πιο coool...
5)καλό Μήνα - καλό φθινόπωρο!


29 Σεπ 2010

Είδα κάτι που μ'άρεσε!

Είδα πρωί πρωί το ουράνιο τόξο!
Ξεπηδούσε μέσα από τη θάλασσα, διέγραφε ένα τεράστιο τόξο στον ουρανό και χανόταν κάπου προς το καραμπουρνάκι. Όλα τριγύρω ήρεμα και γαλήνια. Βάρκες αραγμένες στην μαρίνα της Αρετσούς, κάποιοι γλάροι που πετούσαν στον γκρι ουρανό, μια διάχυτη μουντάδα που προσπαθούσαν να τρυπήσουν οι ακτίνες του ήλιου.
Το μεγαλείο της φύσης - οι μικρές χαρές που σε κάνουν να χαμογελάς σαν παιδί!

23 Σεπ 2010

If you talk too much my head will explode

Πότε η καλοπροαίρετη κριτική γίνεται πλάκα;
Και πότε η πλακίτσα καταντάει ενοχλητική;
Ποια είναι εκείνα τα λεπτά σημεία που σε κάνουν να αναρωτηθείς τα βαθύτερα αίτια;
Τι κρύβεται μέσα σου όταν μιλάς κι όταν ακούς;
Προς τι τόση εμμονή;
(Φιλοσοφικά ερωτήματα που προκύπτουν ακούγοντας People In Planes)

21 Σεπ 2010

Salt

Spoiler alert - μη συνεχίζεις την ανάγνωση αν σκοπεύεις να δεις την ταινία.
Η Αντζελίνα ξανθιά. Η Αντζελίνα μελαχροινή. Η Αντζελίνα δημιουργεί αυτοσχέδιες βόμβες. Η Αντζελίνα πηδάει από νταλίκα σε φορτηγό. Εν κινήση. Η Αντζελίνα κρέμεται από ψηλό κτίριο. Η Αντζελίνα το σκάει από περιπολικό. Εν κινήση. Και μετά η Αντζελίνα σκοτώνει κόσμο σαν να'ταν κουνούπια. Η Αντζελίνα μιλάει ρωσικά. Η Αντζελίνα είναι ρωσίδα. Η Αντζελίνα δεν είναι ρωσίδα. Ουφ! Πόση Αντζελίνα ν'αντέξει κανείς;

17 Σεπ 2010

Is this the real life? Is this just fantasy...?

Βρίσκομαι σε ένα λεωφορείο. Τουριστικό. Όχι όμως σαν τ'αλλα. Ευρύχωρο, κλιματιζόμενο, με λευκές δερμάτινες πολυθρόνες, με ατομικό τραπεζάκι και διάδρομους ανάμεσα.
Κάθομαι δίπλα στο παράθυρο. Λίγο παραπέρα κάποιος κύριος και λίγο πιο μπροστά μπορώ να διακρίνω την πλάτη μιας εύσωμης κυρίας.
Έξαφνα, μια εντυπωσιακή ξανθιά (υπαρκτό πρόσωπο του κύκλου μου, δικηγόρος -ονόματα δε λέμε!) αρπάζει το μικρόφωνο και σαν άλλος ξεναγός παίρνει το λόγο: "Είμαστε έτοιμοι για αναχώρηση. Ρίξτε μια τελευταία ματιά, αποχαιρετήστε το τοπίο γύρω σας. Φεύγουμε".
Η επιθετική σιγουριά στη φωνή της και η απαίτηση να υπακούσουμε με κάνουν να ξυπνησω τρομαγμένη.

16 Σεπ 2010

Που είναι;

Που είναι το αυτοσχέδιο πάρκινγκ του οδοστρώματος της παραλίας;
Που είναι τα φουσκωτά μπαλόνια με λούτρινο ζωάκι στο εσωτερικό;
Που είναι τα πλήθη κόσμου που (θα πρεπε να) κατακλύζουν την πλατεία της ΧΑΝΘ;
Που είναι τα παραγεμισμένα λεωφορεία που δεν ανοίγουν τις πόρτες στη στάση 'στρατηγείο';
Που είναι τα τουριστικά λεωφορεία; Το μποτιλιάρισμα; Τα λουκάνικα; Οι μπύρες;
Δεν έχουμε έκθεση σ'αυτή την πόλη;

13 Σεπ 2010

1 euro το λεπτό!

Ναι, ήμουν κι εγώ εκεί! Πήγα στους Placebo. Το γιουχάρισμα που ακούστηκε και το μπουκάλι που εκσφενδονίστηκε... δεν υπάρχει!
Έφτασα καθυστερημένη, στις 9.20, δεν άκουσα το 'every you - every me', δεν άκουσα τις φιλοφρονήσεις περί δημοκρατίας και πνεύματος. Και λίγο αργότερα δεν κατάλαβα ότι το πεντάλεπτο διάλειμμα δεν ήταν απλά διάλειμμα, αλλά το τέλος της συναυλίας. Εξάλλου δεν είχε ακουστεί το αγαπημένο μου 'special K', το 'for what it's worth' (ή μήπως ούτε αυτό το πρόλαβα;)
Μόνο όταν άναψαν τα φώτα και εμφανίστηκαν οι τεχνικοί στη σκηνή πήγε το μυαλό όλων μας στο κακό! Η ώρα ήταν 10.00. 'Αντε πες στους έλληνες φανς ότι από τις δέκα θα αφήσουν την κερκίδα και θα πάνε σπιτάκι τους για ύπνο. Χα!

Ήταν μακράν η χειρότερη συναυλία όλων των εποχών στην πόλη μας. Οι placebo έφυγαν αφήνοντας τις χειρότερες εντυπώσεις, δε σεβάστηκαν τις κάμποσες χιλιάδες κόσμου που ήταν αποκάτω, και δεν είναι η πρώτη φορά που το κάνουν αυτό.
Έτσι την πάθαμε και τότε στο περίπτερο-μπαλόνι της έκθεσης -δε θυμάμαι ποια χρονιά-, έτσι την πάθαμε και τώρα. (τότε ήταν η αποπνικτική ζέστη και ο κακός ήχος που μας σκότωσε).

Συμπέρασμα: κομμένοι οι placebo! για συναυλία ούτε λόγος ξανά. για το mp3, μμμ.. καλύτερα να ακούσω sonic youth.

23 Αυγ 2010

Good morning everybody...

... it's a beautiful monday morning and i'm glad to be here!
i love my job.
yes.
i do love my job.
i really love doing this everyday. i enjoy talking and nodding and smiling. telling all those nice things and stories.
and you know why?
do you know why i love my job so much?
it's because of YOU.
yes.
YOU make me love my job.

God bless you!

18 Αυγ 2010

Γύρισα!

Το καλοκαίρι φτάνει στο τέλος του αφήνοντας τις καλύτερες εικόνες και εντυπώσεις.
Το μυαλό αρνείται πεισματικά να συμμορφωθεί. Δεν σκέφτομαι. Ακόμα.
Η πόλη παραμένει άδεια σε μια προσπάθεια να ξεχειλώσει τη θερινή σεζόν. Συνομωτεί σ'αυτό η υψηλή θερμοκρασία.
Ζούμε την ηρεμία πριν την καταιγίδα.
Έρχεται ένα θολό φθινόπωρο. Με ανακοίνωση βάσεων, με ΔΕΘ, με εκλογές, με οικονομική κρίση, με εγκεφαλική παράνοια θα έλεγα.
Δε μασάμε όμως!
Let the games begin!