15 Απρ 2014

Οδηγός Ευτυχίας ή πως εγώ αγάπησα την καθημερινότητα μου!

Είναι γεγονός. Όταν βρέχει, γράφω! Κατά την τελευταία βροχή λοιπόν, κάθισα και συγκέντρωσα τις σκέψεις μου γύρω από την ευτυχία. Πως μπορεί κάποιος με απλές σκέψεις και αποφάσεις να αγαπήσει τη ζωή του και να νοιώσει ευτυχισμένος! Τι έκανα εγώ; Ορίστε ένα κείμενο γραμμένο όχι από κάποιον ειδικό life coacher, αλλά από μένα την Catherine.

Δεν ζητώ την επιβεβαίωση των άλλων!
Ίσως το σημαντικότερο για μένα που παλιότερα, είχα ανάγκη την επιβεβαίωση των άλλων. Χρειαζόμουν ένα μπράβο για να συνεχίσω. Πλέον αποδέχτηκα ότι κανένας άλλος εκτός από το μπαμπά μου δεν μου ποτέ πει μια καλή κουβέντα. Είναι η φύση του ανθρώπου έτσι, τι να κάνουμε. Πλέον είμαι ΟΚ με αυτό.

Έπαψα να περιμένω κάτι!
Χρόνια τώρα την έβγαζα περιμένοντας κάτι.. τις διακοπές, τα Χριστούγεννα, τα γενέθλια μου... Ο χρόνος όμως περνά αλύπητα γρήγορα και κάθε μέρα είναι ξεχωριστή.  Το κατάλαβα και ζω πλέον κάθε μέρα ξεχωριστά! Ναι και τις Δευτέρες! Αγαπώ τις Δευτέρες!

Δεν χαρίζομαι!
Κάπου διάβασα πως η ανάγκη του ανθρώπου για φίλους αρχίζει να εξασθενεί όσο αυτός μεγαλώνει. Ισχύει. Είσαι καινούριο άτομο και θέλεις να μπεις στη ζωή μου; Θα πρέπει να μου δείξεις γιατί να σε βάλω. Θέλω να με εμπνεύσεις, να με προκαλέσεις και να με πας ένα βήμα παρακάτω. Άπαξ και μπεις θα μείνεις!

Έμαθα να λέω όχι!
Όσο μεγαλώνουμε επίσης, κατανοούμε ότι δεν μπορούμε να τους ευχαριστούμε πάντα όλους.  Με πολύ κόπο αποφάσισα να λέω και κάποια όχι. Στο κάτω κάτω, όταν λες ναι σε όλα σχεδόν κανείς δεν εκτιμά την προσφορά σου. Ίσα ίσα θα σε θεωρήσει δεδομένο, για να μην πω μια άλλη λέξη..

Ευχαριστιέμαι τη ρουτίνα!
Παρότι Τοξότης, στην καθημερινότητα μου δεν θέλω περιπέτειες. Προτιμώ τη σιγουριά ενός μόνιμου προγράμματος, θέλω να οργανώνω το χρόνο μου, να ξέρω τι με περιμένει. Από το πρωινό ξύπνημα ως τη βραδινή βόλτα με τον σκύλο η ρουτίνα με κρατάει χαλαρή και ήρεμη.

Αγάπησα το πρωινό ξύπνημα!
Ναι! Κάθε πρωί πετάγομαι χαμογελαστή από το κρεββάτι μου. Τρώω αργά αργά, απολαυστικά το πρωινό μου. Μου χαρίζω αρκετό χρόνο για να ετοιμαστώ με την ησυχία μου και να φύγω για τη δουλειά. Έχω φροντίσει βέβαια από το προηγούμενο βράδυ να αφήσω καθαρούς τους πάγκους της κουζίνας και να κάνω την απαραίτητη προετοιμασία. Μετράει ;)

Πίνω τον καφέ μου όπως θέλω εγώ!
Έναν καφέ τη μέρα πίνω. Τέρμα λοιπόν ο μέτριος καφές του κυλικείου, το delivery και τα φέλινα ποτήρια. Έχω τα απαραίτητα σύνεργα στη δουλειά για να τον φτιάχνω και να τον σερβίρω εγώ, όπως ακριβώς μου αρέσει.

Άρχισα να γυμνάζομαι!
Έχουν δίκιο οι επιστήμονες που μιλούν για την ευεργετική επίδραση της γυμναστικής στην ψυχολογία και διάθεση μας. Ενδορφίνες είναι αυτές! Tip: το δύσκολο μέρος της διαδικασίας είναι μέχρι να ξεκινήσεις.. μετά τα ξεχνάς όλα!

Κάνω τις δουλειές του σπιτιού σαν τον Freddie Mercury
Ε, τώρα ξέρεις... δυνατή μουσική, χορός με την ηλεκτρική και i want to break free!!! (Περιττό να πω ότι παλιότερα θεωρούσα τις δουλειές του σπιτιού ως βαριά κατάρα για την τόλμη που επέδειξα να μετακομίσω σε δικό μου σπίτι.)

Έγραψα αυτό το κείμενο
Το οποίο ξαναλέω, είναι αυτοβιογραφικό, δεν έχει την πρόθεση  να συμβουλεύσει ή να καθοδηγήσει τη συμπεριφορά σου, αγαπητέ αναγνώστη! Θα χαιρόμουν όμως να σε εμπνεύσει για να βρεις κι εσύ το δικό σου δεκάλογο που θα σε κάνει να αγαπήσεις την καθημερινότητα σου!


3 Απρ 2014

Μην κλαις πάνω από το χυμένο γάλα!

Όλοι έχουμε μια συγκεκριμένη εικόνα για τους ανθρώπους που μας περιβάλλουν. Οι περισσότεροι ασυνείδητα βλέπουμε τους ανθρώπους όπως θα τους θέλαμε να είναι. Αλλά έρχεται μια ωραία πρωία που τρως τη σφαλιάρα της απογοήτευσης. Και όλο το οικοδόμημα του μυαλού σου καταρρέει. 
Ως καλοπροαίρετος άνθρωπος, πιστεύω στο καλό που έχουν οι άνθρωποι μέσα τους. Δικαιολογώ παράξενες συμπεριφορές, συγχωρώ, δεν κρατάω κακίες, αλλά εστιάζω στα θετικά στοιχεία μιας σχέσης, είτε είναι προσωπική, είτε επαγγελματική ή οικογενειακή. Στον κύκλο μου έχω αρκετούς σταθερούς ανθρώπους που καμιά τριβή ή διαμάχη δεν κατάφερε να μας χωρίσει.
Όταν όμως μια κουβέντα (μια φράση μόνο) έρχεται να ανατρέψει τα δεδομένα, που το μυαλό τόσο προσεκτικά έστησε, το σοκ είναι μεγάλο. Ποια είναι η σωστή αντίδραση σε αυτή την περίπτωση; Σενάριο Α: κρύβεις την απογοήτευση, προσπερνάς και συνεχίζεις στο ίδιο τροπάρι (αλλά δεν ξεχνάς και αυτό σε τρώει) Σενάριο Β: περνάς στην αντεπίθεση, βγάζεις το θυμό και γίνεσαι μαλλιά κουβάρια.
Επίλογος:
Εγώ πάντως προτιμώ να συγχωρήσω τον εαυτό μου για τη λάθος εκτίμηση, να μου χαμογελάσω στον καθρέφτη και να προχωρήσω κρατώντας τους ανθρώπους που αξίζει να είναι στη ζωή μου.

28 Φεβ 2014

Friday's Pieces!

Κομματάκια καθημερινότητας, φαινομενικά αταίριαστα μεταξύ τους, μαγειρεύονται στο καζάνι του μυαλού και σερβίρονται σε ένα ενιαίο κείμενο. Ημέρα: Παρασκευή.
1) Έχοντας να κάνω καθημερινά με νέα παιδιά των 18 ετών, ακούω όλο και πιο συχνά τη λέξη 'βαριέμαι'. Δεν θυμάμαι αν στην ηλικία τους την έλεγα κι εγώ. Μου ακούγεται όμως τόσο τραγικό.. όλη αυτή η ενέργεια της νιότης να καταπιέζεται κάτω από ένα ψεύτικο στυλ...
2) Έρχεται τριήμερο και δεν έχω καμία απολύτως τάση φυγής. Εσείς μπορείτε να πάρετε τα βουνά και τα λαγκάδια ελεύθερα. Εμένα,  το Σαββατοκύριακο θα με βρει να βλέπω ταινίες και η Δευτέρα θα ξημερώσει με την τελετή των Όσκαρ! Καλύτερα δε γίνεται!!
3) Λένε ότι το σώμα θυμάται. Αλήθεια είναι!!!
4) Η μέρα μεγάλωσε αισθητά. Ο Μάρτιος είναι εδώ. Οι αμυγδαλιές έχουν ήδη ανθίσει. Οι βροχές των τελευταίων ημερών όμως μας κρύβουν την αληθινή εικόνα! Έρχεται η άνοιξη, λέμε!!!

Μ' αυτά και μ' αυτά σας εύχομαι αγαπητοί αναγνώστες (ναι σε σας τους 2-3 μιλάω) καλό τριήμερο!!! Να περάσετε όμορφα και ... το νου σας!!

27 Φεβ 2014

What's the story? Morning glory!!

Χθες κάθησα κι έγραψα ένα όμορφο κείμενο σχετικά με το πρωινό ξύπνημα! Επίσης, χθες ήπια καφέ το απόγευμα. Δεν κοιμήθηκα καλά, δεν ξύπνησα χαρούμενα.
Το κείμενο παραμένει draft. End of story!

12 Φεβ 2014

Κάποιος να με εμπνεύσει!

"Μέσα σε έναν κόσμο όπου βασιλεύει η ισοπεδωτική ομοιομορφία, το βεβιασμένο styling και τα Mikel, ψάχνω κάποιον να με βοηθήσει να ανοίξω το κουτί", γράφω στη λεζάντα της συγκεκριμένης φωτογραφίας, που τυγχάνει να είναι το cover photo μου στο Facebook. Και εξηγούμαι..."
Κατά καιρούς περνάω στη ζωή μου περιόδους φουλ ενεργητικότητας και συνεχούς δημιουργίας, ακολουθούμενες από διαστήματα απόσυρσης και αναβλητικότητας. Ένας φυσικός κύκλος, όλοι μας έχουμε τα πάνω μας και τα κάτω μας. Και ενώ οι περισσότεροι περνούν από τη μια φάση στην άλλη μέσα από προσωπικές διεργασίες, είμαστε κι εμείς (εγώ!) που το ερέθισμα για την αλλαγή δίνεται μέσα από την επαφή με τρίτους. Για το λόγο αυτό ψάχνω συνεχώς τους ανθρώπους εκείνους που θα μου δώσουν έμπνευση. Όχι όμως στην οικογένεια, στους φίλους ή γνωστούς, αλλά σε νέα πρόσωπα, που θα με κρατήσουν σε εγρήγορση όταν κινδυνεύω να παρασυρθώ! Το πολυπόθητο 'Food For Thought' για μένα βρίσκεται σε άγνωστους χαρακτήρες, σε ανεξερεύνητα μυαλά και αναπάντεχες συμπεριφορές! 
Γι αυτό όταν το writer's block με επισκέπτεται, μπλοκάροντας κάθε προσπάθεια μου να γράψω ένα αξιοπρεπές κείμενο, όταν το burn-out με καταβάλλει και απλώς αρνούμαι να συνεχίσω, γίνε αυτός που θα με βοηθήσει να ανοίξω την κονσέρβα!

*for the record, οι άνθρωποι που με ενέπνευσαν κάποια στιγμή, ασυναίσθητα, χωρίς καν να το προσπαθήσουν ή να το καταλάβουν, είναι αυτοί που σήμερα θεωρώ φίλους..

24 Ιαν 2014

Ταξιδιωτικά Μαθηματικά!

Σήμερα θα κάνουμε μαθηματικά! Ταξιδιωτικά μαθηματικά! Θα ορίσουμε την αξία μιας μετακίνησης από τη συμπρωτεύουσα στην πρωτεύουσα, διαμονή 5 ημερών και πάλι πίσω. Με όλες τις εναλλακτικές.

Εναλλακτική Πρώτη: Ο γρήγορος τρόπος!
Αεροπλάνο. Εύκολο να κάνεις εικόνα! Φτάνεις άνετα στο αεροδρόμιο, περιμένεις σε έναν ευχάριστο χώρο, κάνεις και μια βολτίτσα στα duty free και λοιπά καταστήματα. Χαλαρά και ωραία επιβιβάζεσαι και σε 35 λεπτάκια έχεις φτάσει στον προορισμό σου! Η όλο υποσχέσεις εικόνα που έχεις σχηματίσει πάει περίπατο στο άκουσμα της τιμής: 270€ για 2 επιβάτες και χωρίς αποσκευές... Το μονοπώλιο της τεράστιας Ολυμπιακής - Aegean έχει ανεβάσει τις τιμές στα ύψη. Όσο θα πετάει μια εταιρία αποκλειστικά στο συγκεκριμένο δρομολόγιο, τα εισιτήρια θα ξεφεύγουν όσο νωρίς κι αν αναζητήσεις την πτήση.

Εναλλακτική Δεύτερη: Ο 'ελεύθερος κι ωραίος' τρόπος!
Αυτοκίνητο. Ακούγεται ωραίο! Θα ξεκινήσω ότι ώρα θέλω, θα σταματάω όπου γουστάρω, θα κάνω και την εκδρομή μου στη φύση ταυτόχρονα, πάντα ήθελα να πάω στα Καμμένα Βούρλα, θα κάνω μια στάση κι εκεί.. άσε που θα φορτώσω και όσες βαλίτσες θέλω. Ναι, ρε φίλε, αυτοκίνητο και δε με νοιάζει!! Την αρχική ικανοποίηση κλονίζουν οι σκέψεις. Βενζίνη... διόδια... πάρκινγκ... Έχουμε και λέμε: Βενζίνη: 150€ (2 φουλαρίσματα) + Διόδια πάνε έλα: 59€ + πάρκινγκ (φθηνό μέσω internet): 40€ --> 249€ το σύνολο (εχμ.. μήπως να το ξανασκεφτούμε;)


Εναλλακτική Τρίτη: Ο μποέμικος τρόπος!
Τραίνο. Έχω να το πάρω από τα φοιτητικά μου χρόνια! Σταθερό στα ωράρια του, εκνευριστικά μονότονο στο ταξίδι και αρκετά επίφοβο. Δεν θα ξεχάσω παλιά που μου έκλεψαν το κινητό και όταν τους πήρα χαμπάρι μου το έδωσαν πίσω λέγοντας "δεν πιάνει ούτε δύο χάπια." Σαφώς και η κατάσταση έχει βελτιωθεί. Υπάρχει και ο on line ΤραινΟΣΕ, που βρίσκεις φθηνότερα τα εισιτήρια. Πάντως αυτές τις web προσφορές με τα 9,19 και 29 ευρώ ούτε που τις είδα. Τουλάχιστον όχι στο δρομολόγιο που θέλω. Κόστος: 2 ενίληκες Χ 56€ (για Β' θέση με online αγορά) + προαστιακός (τελικός προορισμός το αεροδρόμιο) 2 ενήλικες Χ 12 και άλλα τόσα για την επιστροφή. -->Σύνολο: 160€

Εναλλακτική Τέταρτη: ΚΤΕΛ!
Για μένα με τόσα που γίνονται στους δρόμους δεν υπάρχει καν αυτή η εναλλακτική...

Τελικά, αγαπητέ αναγνώστη, επέλεξα τη λύση του αεροπλάνου. Θέλεις επειδή πρέπει να καταλήξω στο αεροδρόμιο για να συνεχίσω το ταξίδι από κει, θέλεις επειδή είμαι (το παραδέχομαι) λίγο προκατειλημμένη κατά του τραίνου. Θέλεις επειδή (έπεισα τον εαυτό μου ότι) μπορώ να τα χωρέσω όλα στη χειραποσκευή.. Αεροπλάνο it is!

Δεν μπορώ όμως, σε τέτοιες εποχές που ζούμε, να μη σχολιάσω την ακρίβεια των ΜΜΜ. Εύχομαι η έλευση της RYANAIR να βελτιώσει την κατάσταση. Θα καταρρακώσει βέβαια την ποιότητα των παρεχόμενων υπηρεσιών, αλλά αυτό θα το αναλύσουμε άλλη φορά...

27 Δεκ 2013

Προσωπική Ανασκόπηση ...και oλίγα resolutions!

Αν κάτι έμαθα μέσα στο 2013 είναι να αγαπώ τον εαυτό μου. Και να φοράω κραγιόν!! Παρόλο που δε συνέβη το life-changing γεγονός, θεωρώ ότι ήταν μια καλή χρονιά. Μια πραγματικά καλή χρονιά..

Το 2013 έβαλα σε προτεραιότητα τον εαυτό μου και άρχισα επιτέλους να κάνω πράγματα για μένα. Ρύθμισα τα θέματα της υγείας μου και την κυκλοθυμία μου. Μπήκα σε μια πιο προσεχτική διατροφή και ξανάρχισα το γυμναστήριο.  Έβαλα και το τρέξιμο στη ζωή μου.
Ταξίδεψα! Δυο φορές εκτός συνόρων, δυο στην πρωτεύουσα και σε ένα νησί. Επισκέφθηκα τα πάτρια εδάφη του αγαπημένου μου Dali στο Figueres και στο Cadaques, πραγματοποιώντας έτσι ένα από τα μεγαλύτερα μου όνειρα.
Έζησα χωρίς την αδερφή μου! Κι όμως διαπίστωσα ότι η χιλιομετρική απόσταση νοητά μας έφερε πιο κοντά. Και δε λυπάμαι καθόλου που βρίσκεται μακριά!
Προσωπικά και επαγγελματικά όλα κύλησαν ομαλά.  Με τα πάνω τους και τα κάτω τους. Με τα ωραία και τα άσχημα. Σταθερότητα με πρόσημο θετικό!

Στον αντίποδα τώρα… το 2013 έκανα μια μεγάλη προσπάθεια, που τελικά δε μου βγήκε..  Έψαξα ανάμεσα σε ανθρώπους, ιδέες και πράγματα να βρω την έμπνευση με λιγοστή επιτυχία.. Δεν διάβασα κανένα βιβλίο, αντιθέτως είδα άπειρες ταινίες και αφιέρωσα υπερπολύτιμο χρόνο στο internet.. Δεν έχω κρεμάσει ακόμα κάδρα στους τοίχους.

Το 2014 με βρίσκει πιο δυνατή, πιο αισιόδοξη και πιο συνειδητοποιημένη από ποτέ. Θα συνεχίσω δυναμικά τον αγώνα για να αναγνωριστεί η αξία μου, θα μεγαλώσω την οικογένεια μου και θα βρω επιτέλους αυτό που με τρώει μέσα μου..



21 Νοε 2013

Εγώ και ο πόνος μου!

Όταν αρνείσαι κάτι λέγοντας "έχω πονοκέφαλο" αυτομάτως όλοι το εκλαμβάνουν ως δικαιολογία. Όταν υστερείς στις επαγγελματικές σου υποχρεώσεις εξαιτίας του πονοκεφάλου, κάποιοι πιθανόν να πιστέψουν ότι είσαι ασυνεπής ή λουφαδόρος. Όταν όμως χάνεις προσωπικές στιγμές, όπως η πρώτη μέρα των διακοπών ή ένα δείπνο με καλούς φίλους στο σπίτι, τότε εσύ συνειδητοποιείς ότι υπάρχει πρόβλημα.

Δε θυμάμαι καλά καλά από πότε ζω με την ημικρανία. Το μυαλό μου έμαθε να ζει με τον πόνο. Ξέρω ότι κάποιες μέρες μου είναι καταδικασμένες. Δεν ξέρω ποιες είναι αυτές και δεν ξέρω πως να τις αποφύγω. Ξεκινώ την κάθε μέρα κανονικά, με αισιοδοξία. Φροντίζω να είμαι εντάξει στις υποχρεώσεις μου. Βασικά είμαι σχεδόν υστερική με το να είμαι εντάξει στις υποχρεώσεις μου. Έχω σχέδια στο μυαλό μου για τη μέρα, για το μέλλον. Πράγματα που θέλω να κάνω. Τρόποι για να προοδεύσω, να γίνω καλύτερος άνθρωπος. Σαν άτομο. Εγώ η Catherine.
Και έρχονται κάποιες μέρες που απλά δεν μπορώ. Τα πρώτα συμπτώματα είναι κυρίως μετά το μεσημέρι. Πρώτα αρχίζει να πονάει το κεφάλι γενικά, απροσδιόριστα. Ένας πόνος που κάθε φορά με τρομάζει το ίδιο. Γιατί ξέρω τι θα επακολουθήσει. Είναι πια αργά και κανένα κοινό παυσίπονο δεν πιάνει. Ο πόνος θα μεταφερθεί στους κροτάφους και μετά γύρω από το κεφάλι, σαν να φοράω μια στέκα από καρφιά. Μετά έρχεται η ναυτία. Ότι έχω φάει και ότι έχω πιει τις τελευταίες ώρες επιστρέφει στον οισοφάγο. Και τελευταίες οι σφυριές, η αίσθηση να νιώθεις το σφυγμό σου μέσα στο κρανίο. Και τελικά το μόνο που χρειάζομαι είναι ένα σκοτεινό δωμάτιο. Και ησυχία. Και ύπνος.
Το θέμα δεν είναι η κρίση της ημικρανίας αυτή καθ' εαυτή. Αυτή την ξεχνάς, μέχρι την επόμενη. Το θέμα είναι ότι η ημικρανία μου πάει τα πάντα πίσω. Πως να κάνω όλα αυτά που θέλω όταν χάνω τη μισή μου μέρα; Η ημικρανία με βάζει σε μια καθημερινότητα που δε μου ταιριάζει και σίγουρα δε μου αξίζει.
Λένε ότι η ημικρανία ταλαιπωρεί το 14% του ελληνικού πληθυσμού και ότι χτυπά κυρίως τις γυναίκες. Παρόλο που η επιστήμη προχωράει, οι αιτίες της δεν είναι εύκολο να εντοπιστούν επακριβώς. Κληρονομικότητα; Άγχος; Διατροφή; Ο κύκλος της γυναίκας; Επίσης, δε γιατρεύεται πλήρως. Αλλά παλεύεται. Και αποφάσισα να την παλέψω! Το πρώτο βήμα είναι ότι γράφω γι αυτήν!

12 Νοε 2013

Φεστιβάλ όπως παλιά..

Ομολογουμένως το φετινό Φεστιβάλ αποζημίωσε κάθε δυσαρεστημένο σινεφίλ και επικριτή του. (γκουχ γκουχ)
Μετά απο 2-3 μέτριες κατά την ταπεινή μου άποψη διοργανώσεις, φέτος είχαμε την ευκαιρία να παρακολουθήσουμε ωραία πράγματα!
Δεν είχα το χρόνο που θα ήθελα οπότε βρέθηκα σε 2 μόνο προβολές. Για πρώτη φορά είδα την ελληνική παραγωγή "Η αιώνια επιστροφή του Αντώνη Παρασκευά", που κέρδισε τελικά βραβείο α ανδρικού ρολου! Επισης, είδα το εναλλακτικό, αλληγορικό, πειραματικό "pelo malo", που επισης βραβεύτηκε και μου άρεσε. Πολύ!
Αυτό όμως που μου άρεσε περισσότερο είναι τα χαμόγελα που είδα στα πρόσωπα, τα χρώματα στο λιμάνι και η ατμόσφαιρα στο κέντρο της πόλης μας, που της πάει το φθινόπωρο αλλά της πάει και το σινεμά! Και του χρόνου!

4 Νοε 2013

Κυριακάτικη βόλτα στη Θεσσαλονίκη!

Χθες άλλαξα προοπτική. Και ενώ καθημερινά βλέπω τη Θεσσαλονίκη μας οριζόντια (ξέρετε, Β.Όλγας - Τσιμισκή - Ερμού - πλ. Ελευθερίας) αποφάσισα να τη δω κάθετα! Και ξέρετε τι με έπιασε; Ο ενθουσιασμός του τουρίστα σε ξένη πόλη!

Η βόλτα ξεκίνησε πρωί πρωί με το αυτοκίνητο: από το δάσος του Σέιχ Σου και τον Άγιο Παύλο στην παλιά πόλη και μετά κατηφορίζοντας ως την Κασσάνδρου.
Συνέχισα πεζή, καθοδηγούμενη από τις καμπάνες του Αγίου Δημητρίου, Κυριακή γαρ! Είχα χρόνια να επισκεφτώ το μεγαλοπρεπή ναό, οπότε έμεινα, προσκύνησα τα λείψανα και άναψα κεράκι. Πέτυχα και μια εκδήλωση χειροτονίας ενός Ιερέα, κόσμος πολύς και κάμερες!!

Κατηφόρισα στην πλατεία Αριστοτέλους, περνώντας τις ανασκαφές της Αρχαίας Αγοράς - άραγε προχωρά καθόλου τούτο το έργο; - και συνέχισα έως το άγαλμα του Βενιζέλου διάμεσο μιας αυτοσχέδιας λαϊκής αγοράς με πωλήσεις χωρίς μεσάζοντες. Στην πορεία μου από την Εγνατία μέχρι να αντικρίσω το Θερμαϊκό προσπέρασα μια συγκέντρωση διαμαρτυρίας και μια φιλαρμονική ορχήστρα. Άκουσα Παπακωνσταντίνου και αμέσως μετά εμβατήρια!

Έκανα την απαραίτητη στάση στο Ολύμπιον, την καρδιά του Φεστιβάλ Κινηματογράφου και από το γυάλινο κουβούκλιο προμηθεύτηκα το πρόγραμμα προβολών και το Πρώτο Πλάνο, απαραίτητο μπούσουλα στην επιλογή ταινιών.

Φτάνοντας στην παραλία και στην πεζοδρομημένη Λεωφόρο Νίκης έκανα δεξιά προς το Λιμάνι. Σύντομα έφτασα στην προβλήτα. Και θαύμασα την υπέροχη θέα της παλιάς παραλίας και του Λευκού Πύργου, όσο αυτός φαινόταν!

Με κέντρισαν οι εκδηλώσεις της Bienalle και δεν έχασα την ευκαιρία να επισκεφτώ την αποθήκη Β1 και την έκθεση "Παράδοση  - Ανατροπή". Μία από τις δεκάδες εκδηλώσεις που φιλοξενεί αυτή την περίοδο η πόλη μας  

Όλα λοιπόν, ακόμα και η πόλη αυτή, είναι θέμα προοπτικής! Η συμβουλή μου: εκμεταλλευτείτε τα κυριακάτικα πρωινά όσο ακόμα ο καιρός κρατάει, και δείτε τα πράγματα από διαφορετική οπτική γωνία.  :)

29 Οκτ 2013

Έχουμε Φεστιβάλ στη Θεσσαλονίκη! :)

Σε λίγες μέρες ξεκινά το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης! Το 54ο!!
Σήμερα πραγματοποιήθηκε η καθιερωμένη συνέντευξη τύπου και δόθηκε στη δημοσιότητα το πρόγραμμα των προβολών. Δεν έχω προλάβει να το κοιτάξω, δεν ξέρω τι να περιμένω, ακόμα. Έχω όμως μια απέραντη αισιοδοξία, όπως ο ορίζοντας που απεικονίζεται στην αφίσα, ότι φέτος το φεστιβάλ θα μας προσφέρει πολλά!
Επιφυλάσσομαι να κάνω τις προτάσεις μου για προβολές και να γράψω τις κριτικές μου, όπως άλλωστε κάνω τα τελευταία χρόνια. Άλλο ένα λιθαράκι υποκειμενικής πληροφόρησης στο απέραντο διαδίκτυο!
Περισσότερες πληροφορίες και το αναλυτικό πρόγραμμα εδώ!

10 Οκτ 2013

Μονόλογος

Ανάρτησα πρόσφατα στο Facebook μια από αυτές τις εικόνες, τις χιουμοριστικές και λίγο εμψυχωτικές, που με έβαλε σκέψεις. "Never give up on your dreams!"
Λάτρεψα τη φατσούλα του ζουμπουρλούδικου παχύδερμου που προσπαθεί να μοιάσει τον συλφή μονόκερο! (ξέρω, δεν υπάρχει αυτή η λέξη). Θα ήθελα κι εγώ να χαρακτηρίζομαι από αυτή την επιμονή και προσήλωση προς το στόχο. Κι όμως όχι! Δεν θυμάμαι καλά καλά πότε ήταν η τελευταία φορά που αφιέρωσα όλο μου το είναι στο στόχο μου, που ξενύχτησα για να τελειώσω κάτι, που κουράστηκα, που δόθηκα ολοκληρωτικά.
Πέρασα ώρες σκεπτόμενη γιατί... Αφού κατηγόρησα τον εαυτό μου για τεμπελιά και έλλειψη συγκέντρωσης, τελικά κατάλαβα!
Δεν έχω στόχο!
Κάπου διάβασα ότι όταν σταματήσουμε να ονειρευόμαστε έχουμε πεθάνει...
Σε αναζήτηση του ονείρου, λοιπόν!