Tomorrow

Ένα από τα αγαπημένα μου τραγούδια που κατά περίεργο τρόπο, χωρίς να το ακούσω, το έχω στο μυαλό μου όλη μέρα σήμερα.
Σύμφωνα με το γκρουπ: 'this song was written in an attempt to stop a close friend from jumping off a roof...' (Tim Booth speaking/ 'Getting Away With It' - Live DVD)
Ξεκινά κάπως έτσι...

I see you falling
how long to go before you hit the ground
You keep on screaming
Don't you see me here.. am I a ghost to you?

Now your grip's too strong
You can't catch love with a net or a gun
Gotta keep faith that your path will change
Gotta keep faith that your luck will change
tomorrow
tomorrow
tomorrow ...

κλπ. κλπ. κλπ. - κάπου εδώ είναι που σε παρασέρνει ο ρυθμός και δεν ακούς το παρακάτω...

Θα ανέβαζα και σχετικό video-clipακι, άλλα το πρόβλημα με τους drivers του ήχου, αφήνει το post βουβό (ε, να μην ακούσω τι θα ανεβάσω!) ...

Υπομονή...

Ακολουθεί post δίχως ενδιαφέρον για τον ιδανικό μου αναγνώστη...
Βλέπω το φάντασμα του εαυτού μου στον καθρέφτη... δεν φοβάμαι τίποτα, μόνο το 'πισωγύρισμα' ... υπομονή κι αυτό θα περάσει...

Gonsalves

Dancing Wind

Medieval Night

New Moon Eclipse

http://www.progressiveart.com/gonsalves_page.htm

Φθινόπωρο 2

Είναι Δευτέρα, 6 το απόγευμα. Έξω φυσάει, αστράφτει και βρέχει....
Γιούπι!!

Rockin' ...

Είναι μια καινούργια λίστα για το mp3 μου (τα γράφω εδώ για να μην τα ξεχάσω).
Map of the Problematique (Muse) / Kryptonite (3 Doors Down) / Love is Noise (The Verve) / Hollow Man (R.E.M) / Sleepless (Until June) / Yellow (Coldplay) … σιγά σιγά συμπληρώνεται…

Εντυπωσιάστηκα!

- ο «μεγαλύτερος» επιταχυντής, μήκους εικοσιεφτά (27) χιλιομέτρων
- ταχύτητα του φωτός
- ένα δισεκατομμύριο(1.000.000.000) συγκρούσεις σωματιδίων
- περιβάλλον στους μείον δύο χιλιάδες εφτακόσιους είκοσι (-2720) βαθμούς κελσίου
- ανάπτυξη θερμοκρασίας εκατό χιλιάδες (100.000) φορές μεγαλύτερης από αυτή του πυρήνα του ήλιου
- πληροφορίες που απαιτούν δύο εκατομμύρια (2.000.000) DVDs για να καταγραφούν (μόνο την πρώτη μέρα)
- μαύρες τρύπες / ύλη και αντι-ύλη / ανδρόνια / μποζόνια / σωματίδια higgs και σωματίδια «του Θεού» (ε?)…

Εντυπωσιακό!!!

Κι άλλο τόσο ενδιαφέρον το πείραμα του CERN, που θα ρίξει φως -λένε- στη δημιουργία του σύμπαντος και στο περιβόητο big bang. Με έβαλε στη διαδικασία να αναρωτηθώ, να ψάξω, να μάθω, και να φανταστώ …. είχα πολύ καιρό να πιάσω τον εαυτό μου να παρακολουθεί με τόσο ενδιαφέρον τα νέα (σε σημείο που άργησα το πρωί στη δουλειά μου! -unimportant).

Έναν προβληματισμό έχω μόνο…

Αντί να ψάχνουμε από πού ξεκίνησε ο κόσμος μας, γιατί δεν κοιτάζουμε προς τα που οδεύει; Καλή η έρευνα, καλή η επιστήμη, αλλά στην Αφρική τα παιδιά πεινάνε. Άνθρωποι πεθαίνουν από ανίατες αρρώστιες ελπίζοντας να βρεθεί το φάρμακο που θα τους σώσει. Η θερμοκρασία του πλανήτη αυξάνει επικίνδυνα και οι πάγοι λιώνουν (με ότι αυτό συνεπάγεται...).

Κι αν ο πλανήτης μας γλιτώσει και από αυτή τη δοκιμασία (γιατί οι συνέπειες του πειράματος ενδεχομένως να είναι καταστροφικές.. εδώ θα είμαστε για να το διαπιστώσουμε –θα είμαστε;) τότε όλο και θα βρεθεί ένας τυφώνας Κατρίνα (χεχε συνονόματος!) ή έστω μια πυρκαγιά «από άγνωστη μέχρι στιγμής αιτία» για να τα ισοπεδώσει όλα..

*Ένα μπράβο πάντως στους Έλληνες επιστήμονες που και σε αυτό το γεγονός πρωτοστατούν έχοντας αναλάβει το κομμάτι της Κρυογενετικής και όχι μόνο. Για άλλη μια φορά αποδεικνύεται πως η χώρα μας βγάζει μεγάλα μυαλά που διαπρέπουν (κάτι θα υπάρχει στο DNA – δεν εξηγείται αλλιώς), αλλά ταυτόχρονα και μικρά μυαλά που δεν αφήνουν τα άλλα τα μεγάλα να εξελιχθούν, αν δεν μεταναστεύσουν (πάλι το DNA φταίει - ξέρω γω;) …

Φθινόπωρο

Περιμένω πως και πως την αγαπημένη μου εποχή...
Τα φύλλα θα αρχίσουν πρώτα να κιτρινίζουν και σιγά σιγά να πέφτουν, θα πέσει η θερμοκρασία, θα μυρίσει το χώμα βροχή. Θα φορέσω ξανά το αγαπημένο μου καμπαρντινάκι και θα βγω. Δεν θα με νοιάζουν οι σταγόνες της βροχής, ούτε ο αέρας που θα φυσά και θα πέρνει τα μαλλιά μου. Θα απολαμβάνω το 'κρακ' των πεσμένων φύλλων κάτω από το παπούτσι μου, θα ανασαίνω βαθιά, θα μουρμουρίζω 'here comes the rain again, falling from the stars', θα κρατάω τις γροθιές μου σφιχτά στην τσέπη. Το βράδυ στον ύπνο μου θα σκεπάζομαι, θα ξυπνάω μες στη νύχτα για να κλείσω την ανάκληση, θα συνεχίζω...
Κι όταν θα ξυπνάω θα χαμογελάω, δεν θα με βαραίνει η υγρασία, δεν θα με κουράζει η συννεφιά. Έχουμε ήδη Σεπτέμβριο, αχ! πότε θα έρθει το φθινόπωρο...

'(i wanna go) i wanna go outside
in the rain (in the rain)
it may sound crazy
but I, I wanna go outside in the rain
mmm...'

Music Non Stop

Ένα compilation από 12 tracks που το φυλούσα για το καλοκαίρι.. για ακρογιαλιές και ηλιοβασιλέματα.. μη μπορώντας να περιμένω άλλο ήδη μου κάνει παρέα αυτές τις τελευταίες μέρες στο γραφείο.


- Equaleyes - El Venizelos
- Frankie Wilde - Ku_da_ta
- Yosebu - Finding A Cloud To Ride
- Yorgos Andreou ft. Maira - My Own Truth
- Moby - Mothers Of The Night
- Monsieur Minimal - Love Is A Circle
- James - Junkie
- Morcheeba - Blindfold
- Dot Alison - Close Your Eyes
- Babybird - Jesus Is My Girlfriend
- Mark Rohnson - Stop Me
- Hooverphonic - Mad About You


η σειρά είναι τυχαία...

Ενενηνταεννιά φλουριά

Ένα ακόμα απόσπασμα από ένα ακόμα βιβλίο που μου άρεσε πολύ...

Τι θα συνέβαινε όμως
αν η φώτιση ερχόταν στις ζωές μας
και αντιλαμβανόμασταν, έτσι ξαφνικά,
ότι τα ενενηνταεννιά φλουριά μας
είναι το εκατό τοις εκατό του θησαυρού.
Ότι δε μας λείπει τίποτα,
κανένας δε μας έκλεψε τίποτα,
το εκατό δεν είναι καθόλου
πιο στρόγγυλος αριθμός
από το ενενηνταεννιά.
Αυτό είναι μόνο μια παγίδα,
ένα καρότο που έβαλαν μπροστά μας,
για να είμαστε βλάκες,
για να σέρνουμε το κάρο,
κουρασμένοι, κακόκεφοι,
δυστυχείς και συμβιβασμένοι.
Μια παγίδα για να μη σταματήσουμε ποτέ να σπρώχνουμε
και για να μείνουν όλα όπως έχουν.
Αιωνίως τα ίδια!
Πόσα πράγματα θα άλλαζαν
αν μπορούσαμε να απολαύσουμε
τους θησαυρούς μας, έτσι ακριβώς όπως είναι.

Προσοχή όμως: Το να παραδεχθείς ότι το ενενηνταεννιά είναι ο θησαυρός, δε σημαίνει πως πρέπει να εγκαταλήψεις τους στόχους σου. Δε σημαίνει ότι πρέπει να συμβιβάζεσαι με οτιδήποτε. Γιατί άλλο το να παραδέχεσαι και άλλο το να συμβιβάζεσαι. Όμως αυτό είναι σε άλλο παραμύθι...

Γραμμές με ανούσιες φράσεις...

Εδώ και μέρες μου συμβαίνει το εξής παράδοξο:
Δουλεύω ένα κείμενο πάνω σε μια πολύ καλή σκέψη. Και ξαφνικά έρχεται μια άλλη ιδέα και μου αποσπά την προσοχή και τη συγκέντρωση.
Επειδή τη βρίσκω τόσο καλή αυτή τη δεύτερη ιδέα, την πιάνω (φτου κι απ'την αρχή), τη δουλεύω, την αναπτύσσω... μέχρι που μια τρίτη ιδέα που φαντάζει πολύ καλύτερη κι από τις δύο άλλες προηγούμενες έρχεται για να με αποτελειώσει.
Έτσι, δε γράφω τίποτα, παρά μόνο γεμίζω γραμμές με ανούσιες φράσεις για να περνάς την ώρα σου!

(...κάποια στιγμή θα πω τις ιδέες μου φωναχτά, ίσως μάλιστα τις συνδυάσω σε ένα ενιαίο κείμενο. Το μόνο που θέλω για τώρα είναι διακοπές, αλλά αυτές μάλλον αργούν ...)

The secret is to stay childish

Μεγαλώνοντας ...παθαίνουμε ...και μαθαίνουμε. Μεγαλώνοντας αποκτάμε εμπειρίες. Κι έτσι γινόμαστε πιο προσεχτικοί. Κι έτσι δεν κάνουμε παρακινδυνευμένες κινήσες, παρά βαδίζουμε εκ του ασφαλούς. Ξέροντας τι κρύβεται πίσω από τη στροφή κόβουμε ταχύτητα. Θέλουμε να προστατευτούμε, ενδεχομένως να προστατεύσουμε και τους άλλους...

Οι νεότεροι δε γνωρίζουν. Τα παιδιά δεν προσέχουν. Έχουν εκείνη τη ΄γλυκειά' άγνοια του κινδύνου, εκείνη που τους επιτρέπει να κάνουν του κεφαλιού τους, χωρίς να λογαριάζουν τις συνέπειες. Δεν έχουν συναίσθηση του ντόμινο που προκαλούν ακόμα και οι πιο απλές πράξεις, ούτε φαντάζονται τα αθώα θύματα που θα βρεθούν στην εμβέλεια του.

Η γνώση διευρύνει τους ορίζοντες μας. Έχω όμως αρχίσει να συνειδητοποιώ ότι αυτή η ίδια γνώση πολλές φορές περιορίζει τα βήματα μας. Εάν θέλουμε να προχωρήσουμε το μυστικό είναι να μείνουμε πάντα παιδιά.

Life is Live (2)

Όταν δεν έχεις λόγια... σου μένουν μόνο οι στίχοι...

'we can hold the light of grace, instead we flake and choose to lose'

'there's too much stuff in my life, no room for me to grow'

'i don't own anything, just this life living me'

'stop talking of who's to blame, when all that counts is how to change'

'may your mind set you free, be open by the wonderful'

'when i look deep in your eyes, i swear i can see your soul'

'no more words.... all's been said and done...'